Ποιος μας διώχνει τελικά;

Χάζευα το πρωί στο διαδίκτυο, κι έπεσα πάνω σε αυτό:

"Αντί να διώχνουμε τους Έλληνες πρέπει άμεσα να διώξουμε τους λαθρομετανάστες από τη χώρα ώστε να απελευθερωθούν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας και να ανασάνει η ελληνική κοινωνία"

Άλλη μια ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής που έχει βρει και το πρόβλημα και τη λύση του.

Και κατά την προσφιλή μου συνήθεια άρχισα να αναρωτιέμαι... Με την απαραίτητη φυσικά ιστορική αναδρομή!

Τελείωσα το σχολείο (Ενιαίο Λύκειο) το 2003 κι έδωσα Πανελλήνιες. Σ' ένα δημόσιο σχολείο το οποίο τελειώναμε εκείνη τη χρονιά 80 άτομα, δεν είχαμε ούτε έναν μετανάστη. Επίσης είχαμε μεγάλο ποσοστό επιτυχίας στις εισαγωγές στα Ανώτατα και Ανώτερα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Συγκεκριμένα μόνο 5 άτομα δεν πέρασαν πουθενά. Ήμασταν φοβερή χρονιά, ε; Ε όχι, δεν ήμασταν. Το 50% των εισακτέων από το σχολείο μου πέρασε με βαθμούς κάτω από τη βάση!!!! Δεν είχαν δυνατότητα να περάσουν την τάξη, αλλά είχαν δυνατότητα να σπουδάσουν και να γίνουν επιστήμονες. Οι υπόλοιποι 5 που δεν πέρασαν καν, απλά πήγαν να σπουδάσουν στο εξωτερικό. 

Μεμονωμένο περιστατικό; Όχι. Μόνιμη κατάσταση της Ελλάδας την εποχή των παχουλών αγελάδων, όταν φτιάχναμε (με μεταναστευτικά χέρια) Ολυμπιακά έργα και βάζαμε υποθήκη τις επόμενες γενιές ανθρώπων που θα είχαν την ατυχία να κατοικήσουν σε αυτή τη χώρα.

Ποιος μου έφαγε λοιπόν τη δουλειά εμένα; Που φυσικά δεν ασκώ το επάγγελμα που σπούδασα, αλλά κάτι πολύ κατώτερο. Μου την έφαγε ο Πακιστανός απόφοιτος Οικονομικού Πανεπιστημίου που μανατζάρει τις Ελληνικές Πολυεθνικές; Δε νομίζω.

Ή μήπως πιστεύει κανείς πώς το σύνολο των Ελλήνων αποφοίτων (έστω κι αν είναι Ανθοκομική Καλαμάτας) θα πάει να κάνει τις δουλειές που σήμερα κάνουν οι μετανάστες;

Και τελικά ποιες είναι αυτές οι χιλιάδες θέσεις εργασίας που θα απελευθερωθούν;

Πότε θα καταλάβουμε ότι οι μετανάστες δε μας τρώνε τις δουλειές που θα κάναμε, αλλά τις δουλείες που ΔΕ θέλαμε να κάνουμε. Κι ας είμαστε ειλικρινείς, ούτε σήμερα θέλουμε. Πριν λίγο καιρό άκουσα για γνωστό, θιασώτη της Χρυσαυγίτικης θεωρίας κι ένα χρόνο άνεργο να αρνείται δουλειά, γιατί του έπεφτε λίγη. Ποιος θα πάει στην οικοδομή ή να μαζεύει ελιές, βαμβάκι ή ροδάκινα; Γιατί αυτές τις δουλειές κάνουν οι μετανάστες. Όσοι από αυτούς δουλεύουν. Εκτός αν κάποιος θεωρεί δουλειά τα τζάμια στα φανάρια.

Ας βρούμε λοιπόν το πρόβλημα. Το πραγματικό πρόβλημα.

Που σαφώς δεν είναι πώς θα διώξουμε τους μετανάστες επειδή δε μας είναι πια χρήσιμοι, αλλά πώς θα αλλάξουμε τη δομή και τη σκέψη της ελληνικής κοινωνίας από τα θεμέλια της. Γιατί εκεί βρίσκεται και η κρίση και το πρόβλημα.

 

Υ.Γ.1 Και για να ξεκαθαρίσω μια για πάντα τη θέση μου. Το μεταναστευτικό είναι πρόβλημα. Ο μετανάστης είναι άνθρωπος. Και οι άνθρωποι δεν είναι προβλήματα. Οι άνθρωποι έχουν προβλήματα.

Υ.Γ.2 Επίσης είμαι πολύ σίγουρη πώς οι μετανάστες δεν ψήφισαν καμία φορά τα τελευταία χρόνια κάποιο από τα περιβόητα μνημονιακά κόμματα. Αυτοί όμως που σήμερα τους κατηγορούν, το έκαναν. Ποιος με διώχνει τελικά;